Al sinds ik klein was, wist ik dat ik kleermaker wilde worden. De buurman van mijn vader was kleermaker en hij inspireerde me. Ik zei toen al tegen mijn vader: ‘Ik wil graag kleermaker worden.’. Hij zei dat ik eerst moest studeren, maar ik hield vol. Inmiddels doe ik dit werk al bijna 25 jaar, waarvan de laatste 7 jaar in Nederland.
Hoe ging dat?
In 2018 hoorde ik dat de Bijenkorf kleermakers zocht. Ik heb zelf de manager gebeld en gevraagd of ik daar kon werken. Zo begon ik twee dagen per week. Uiteindelijk kreeg ik een vast contract tot 2023. Daarna besloot ik voor mezelf te beginnen. Uiteindelijk wilde de Bijenkorf me toch niet kwijt, dus nu combineer ik mijn eigen winkel met werk voor de Bijenkorf in Rotterdam, Utrecht en Den Haag.’’
Liefde voor het vak
Wat ik het mooiste vind? Dat ik van iets kapots weer iets moois kan maken. Dat mensen hun kleding niet hoeven weg te gooien. Of dat ik kleding op maat kan maken zodat het perfect past. Ik hou echt van mijn werk en ik word er gelukkig van als mensen blij naar huis zie gaan met iets dat ze weer kunnen dragen. Blije klanten zijn voor mij het allerbelangrijkste. Ik geef altijd eerlijk advies: wat ik kan maken, wat niet, wat mooi staat en wat niet. Als iemand bij mij komt, weet ik honderd procent zeker dat diegene terugkomt.
Bijzondere reparaties
Sommige reparaties zijn extra bijzonder. Bijvoorbeeld een jas van iemands vader, al vijftig jaar oud en helemaal kapot. Ik maak die weer draagbaar, zodat iemand hem opnieuw kan dragen. Vaak zijn dit dierbare herinneringen aan overleden familieleden.
Ik help ook graag mensen die het minder breed hebben. Niet iedereen heeft geld om kleding te repareren of om nieuwe kleding te kopen. Naast mijn atelier zit een school. Als daar kinderen zijn met kapotte kleding, dan maak ik dit gratis. Ik hou ervan om mensen te helpen. Geld is voor mij niet belangrijk.
Mijn plek in de buurt
Toen ik in 2016 naar Nederland verhuisde begon in meteen met vrijwilligerswerk. Ik wilde graag contact maken en andere mensen helpen. Ik begon daarmee in het buurthuis verderop, het Wijkpaleis. Dat doe ik daar nu nog steeds. Ik geef workshops en ik leer mensen naaien. Ik vind het fijn om mensen die mij hebben geholpen iets terug te kunnen geven.
Gouden tip
Tegen mensen die twijfelen zeg ik altijd: gooi kleding niet weg. Je kunt zoveel repareren. Het is goedkoper én beter voor de wereld. Een nieuwe jas kost vaak honderden euro’s, maar voor vijftien euro kun je hem laten repareren. Waarom zou je dan iets nieuws kopen?
Soms laat ik klanten ook zien hoe ze zelf kleine dingen kunnen repareren. In buurthuizen, zoals het Wijkpaleis, kun je dat bijvoorbeeld leren. En van kleding die écht niet meer te redden is, kun je iets nieuws maken, zoals een tas van een oude spijkerbroek.
