Ik studeerde Fashion Design aan de HKU in Utrecht. Net als veel jonge studenten begon ik met het idee dat ik de wereld zou gaan verrijken met nieuwe modecollecties. Maar al in mijn eerste jaar realiseerde ik me in wat voor industrie ik terecht zou komen. Vanaf dat moment ben ik mijn studie gaan wijden aan een andere vraag: hoe kunnen we duurzamer met kleding omgaan, en welke rol heb je daarin als ontwerper? Sinds mijn afstuderen staat repareren, hergebruiken en upcyclen centraal in mijn werk – en daar draait mijn hele atelier nog steeds om.
ECHT NEP en Flaneren in Oma’s Kleren
Ik heb mijn eigen label, ECHT NEP, waarmee ik kunststof planten maak van oude kledingstukken. Vaak zijn dat herinneringsstukken van overleden dierbaren. Deze transformeer ik dan om tot een plant. Daarnaast run ik samen met journalist Evi Guldemeester het label Flaneren in Oma’s Kleren. We krijgen vaak complete garderobes van mensen die er niet meer zijn, onder het motto: ‘Wij gooien het weg, kunnen jullie er nog iets mee?’ Wij repareren en vermaken die kleding, en Evi schrijft de verhalen erbij. Zo geven we kledingstukken een tweede leven en een nieuwe betekenis.
Het mooiste aan mijn werk
De openhartigheid van klanten raakt me telkens weer. Zodra een kledingstuk uit de tas komt, volgt vaak een heel levensverhaal. Het voelt alsof ik samen met de overledene werk terwijl ik aan het stuk bezig ben. Dat maakt het intiem en verbindend.
Een bijzondere opdracht
Vorige zomer vroeg een vrouw me om twee planten te maken van de trouwjurk van haar pas overleden moeder. Ze bracht uiteindelijk geen witte, maar een diepzwarte jurk, rijk geborduurd met gekleurde patronen. Zo’n verrassend, bont kledingstuk gaf een extra levendig beeld van wie die vrouw was geweest. Ik mocht de restanten houden en heb er nog veel meer planten van kunnen maken. Alsof ik haar door haar kleding heb leren kennen.
Emotionele duurzaamheid
Kleding gaat verder dan alleen textiel en vorm, het gaat ook over het verhaal erachter. Waar komt het kledingstuk vandaan? Wie heeft het gedragen? Wat zegt dat over die persoon? Dit noem ik emotionele duurzaamheid. Inmiddels geef ik zelf les aan het HKU, en dit is ook een van de onderwerpen die ik met mijn studenten behandel.
Is kapot wel écht kapot?
We moeten stoppen met spullen en kleding snel bestempelen als kapot. Vaak heeft het alleen wat zorg nodig, en dan is het weer goed te gebruiken. Een knoop aannaaien of een rits vervangen kost vaak maar een paar minuten. Er zijn tegenwoordig veel YouTube tutorials of je kunt gemakkelijk voor een kleine prijs laten maken. De meeste kleding die we nu nieuw kopen, is vaak van mindere kwaliteit. Dus koester wat je hebt.
Mijn visie op kleding
In mijn ideale wereld is iedereen verantwoordelijk voor de kleding die hij koopt. Vanaf het moment dat je iets aanschaft, zorg je ervoor dat het zo lang mogelijk meegaat. En als je er echt vanaf wilt, zoek je de juiste weg: reparatie, donatie of recycling. Zo voorkomen we dat kleding onnodig in de vuilnisbak belandt en écht afval wordt.
Daag jezelf uit
Aan mijn studenten geef ik elk jaar dezelfde opdracht, geïnspireerd op Kleerkastvasten van Sarah Vandoorne. Ze selecteren 8 favoriete kledingstukken uit hun kast en dragen gedurende twee maanden uitsluitend deze items. Door dat experiment ontdekken ze wat ze echt leuk en belangrijk vinden. Zo word je minder gevoelig voor impulsaankopen, omdat je beter weet wat bij je past. Voor mij is dat de kern: kleding bewust kiezen, koesteren en blijven dragen.
